dinsdag 29 januari 2013

De Kosten van de Zorg...

Ik vraag me weleens af: al die horror verhalen over stijgende zorgkosten, zijn die wel terecht? Zou het niet zo kunnen zijn dat, juist door de snelle technologische ontwikkelingen in de medische wetenschap, in de toekomst de kosten van de zorg gaan dalen (zelfs onder de demografische tendens van vergrijzing)? Zaken die nog niet zolang geleden zware operaties en (vele) dagen liggen in het ziekenhuis vergden, worden nu al uitgevoerd onder plaatselijke verdoving in de polikliniek, uren later loop je zelf weer het ziekenhuis uit, en herstellen doe je thuis. Ik heb persoonlijk tenminste die ervaring al aan den lijve ondervonden: i.p.v. de tien dagen ziekenhuis die ik voor de eerste operatie zoet was (met grote gevolgen en beperkt succes), was ik voor een min of meer vergelijkbare operatie 20 jaar later, slechts enkele uren onder dak bij het ziekenhuis (zonder zware gevolgen, met veel succes, en een periode van thuis herstellen zonder veel zware mantelzorg. Natuurlijk is die ervaring niet maatgevend, maar iedereen kent dit soort voorbeelden, Daarnaast zijn er ontwikkelingen in diagnostiek; bijvoorbeeld bloedonderzoek dat binnenkort op een chip gedaan kan worden met 1 druppeltje bloed, en snel (dus goedkoop) i.p.v. met vele buizen bloed en langdurig laboratoriumonderzoek (dus duur). Het is maar een gedachte, maar waarom zou het zich niet zo gaan ontwikkelen?

Dan is er nog dat andere pad van besparen op de zorgkosten: efficiency, doelmatigheid vergroten, en corruptie verminderen. Youp van 't Hek bespreekt de recente 'affaire' in NRC..:

Oorsmeergate

[afbeelding]

| pagina 32


Meer dan duizend euro rekende een Zeeuwse dokter voor het uitlepelen van een likje oorsmeer en de verzekering betaalde het probleemloos. Grappig? Heel grappig.
Die dokter skiet op dit moment van een Zwitserse alp en als hij zijn ogen heel even dichtdoet ziet hij een bruine piste. Een oorsmeerbruine piste waar hij joelend met zijn gezin vanaf roetsjt. Hij denkt ook nog even aan zijn collega de radioloog die jaarlijks duizenden volstrekt overbodige röntgenfotootjes schiet en met een half oog bekijkt. Hij belt vanaf het zonovergoten terras van een lunchtent met een bevriende fysiotherapeut die wekelijks tientallen luie, ongetrainde lijven staat te kneden en hij sms’t met de oh zo kundige psychotherapeut, die moe en murw naar het oeverloze echtscheidingsgekakel van eenzame aandachtsorgels moet luisteren. En dat doen deze medici allemaal om te kunnen hockeyen en golfen.
Gezondheidszorg. De apotheker weet ondertussen hoeveel pillen er wel verkocht en niet geslikt worden, zoals de ziekenhuisdirectie weet hoeveel mensen eigenlijk overbodig in hun bedden liggen. De gezondheidszorg. Duizenden consultants geven adviezen tegen een uurtarief waar Wesley Sneijder jaloers op is. Adviezen aan interim-managers die ook van hun santé niet afweten en die belangrijke seminars voor medisch specialisten organiseren op Bali. Seminars die grotendeels betaald worden door de farmaceuten en waar ik als cabaretier een paar mopjes mag komen tappen omdat de boog niet de hele dag gespannen kan zijn. Ik mag de dames en heren gerust op de hak nemen. Graag zelfs. Hou ons de lachspiegel maar voor. De conclusie van het congresje moet zijn dat fouten zoals die bij Jansen Steur zijn gemaakt in de toekomst voorkomen moeten worden. Die conclusie ligt voor aanvang van het congres al vast. Dat weten de consultants, de medisch specialisten, de interim-managers, de farmaceuten, de cabaretier en ook de paar hoge ambtenaren van het ministerie die meegereisd zijn. Iedereen is na afloop van het congresje blij dat alle neuzen weer dezelfde kant op staan. En iedereen was ook tevreden over de golfbaan met 18 holes op Bali. Die gaf een heerlijk stukje ontspanning. Op het congresje is het woord crisis een kleine twaalfhonderd keer gevallen. Een deskundige van de verzekering waarschuwt dat men er rekening mee moet houden dat een lepeltje oorsmeer in de toekomst nog maar driehonderd euro zal opbrengen. De dokters kennen de truc dat je er dan gewoon twee extra handelingen bij verzint. Uiteraard zwijgen ze hier over. Ze zijn niet gek! Een wattentip kost nog geen eurocent.
Naast het luxueuze Balinese hotel waarin de medisch specialisten congresseren is een sloppenwijk. Daarin staat een wattentipfabriek waar duizenden kinderen voor twee dollar per week plukjes watten op plastic stokjes draaien. Een van de artsen vertelt later thuis dat al die arme Balinese kinderen veel gelukkiger kijken dan die verwende krengen bij hem op de hockeyclub, waar bij jeugdfeesten professionele bokito’s moeten worden ingehuurd omdat de kakkerskinderen elkaar anders op Turnhoutse wijze afslachten. Of is het op Eindhovense wijze?
De interim-managers, de consultants, de medisch-specialisten, de pillenboeren, de verzekeraars, de ambtenaren en de cabaretier nemen hartelijk afscheid van elkaar op Schiphol, waar het ondanks de crisis loeidruk en overvol is. Het congres viel expres niet in een weekend omdat er dan gegolft moet worden. En gehockeyd natuurlijk.
„Stil zitten als je geschoren wordt”, lacht de radioloog naar de Zeeuwse KNO-arts, die blij is dat hij weer thuis is.
Op de terugweg in de trein lezen ze allemaal de verklaring van de directie van de Rabobank dat ze daar al die jaren echt niks geweten hebben van het dopinggebruik van de wielrenners. Ook nooit iets vermoed? Echt niet? Echt niet! Anders hadden ze wel ingegrepen.
En ze denken nog een keer aan de cabaretier, die de vrome kardinaal Simonis citeerde. De oude kardinaal die live op de televisie over het massale kindermisbruik van zijn priesters zei: „Wir haben es nicht gewusst! Dat zei hij met een geile glimlach die toen een hele prettige erectie verraadde.


NRC Achterpagina pagina 32, 26 januari 2013

Uit de Volkskrant19 jan 2013:

Zorgautoriteit onderzoekt hoge declaraties na 'oorsmeer-gate'


Door: Wilco Dekker − 19/01/13, 06:30
De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) doet onderzoek naar te hoge declaraties van artsen en ziekenhuizen. Daarbij worden bijvoorbeeld hoge rekeningen ingediend bij de zorgverzekeraar voor relatief simpele behandelingen. De toezichthouder op de zorgsector krijgt signalen dat dit geregeld gebeurt.
Dat meldt de NZa in reactie op een geval in het ZorgSaam-ziekenhuis in Terneuzen, waar voor een paar minuten oorsmeer verwijderen door een KNO-arts 1066,73 euro in rekening werd gebracht. Een jaar eerder kostte dezelfde behandeling in het zelfde ziekenhuis nog 110 euro. De patiënt raakte het eigen risico kwijt en vroeg bij de zorgverzekeraar Achmea de nota op. Daaruit bleek dat dat de zogeheten DBC-code was gebruikt voor 'een microscopisch oortoilet' en het verwijderen van poliepen'. Volgens de patiënt is alleen wat oorsmeer verwijderd. Hij diende een klacht in bij de Ombudsman Zorgverzekeringen en bij de Volkskrant-rubriek Op=Op.

Upcoden
De NZa kreeg in 2011 meer signalen van dat zogeheten 'upcoden': een hogere rekening sturen dan noodzakelijk. Dat gold naast oorsmeer ook voor behandelingen voor bloedneuzen en tekenbeten. De toezichthouder vroeg de ziekenhuizen daarom in brief voor die ingrepen het veel goedkopere DBC-code voor een consult in rekening te brengen. Dan krijgt de arts 12 euro in plaats van 162 euro. Het ziekenhuis kan dan 'slechts' 205 euro in rekening, in plaats van de 850 euro die nu werd gedeclareerd bij Achmea. Het ZorgSaam-ziekenhuis liet vrijdag weten alsnog dat lage tarief te gaan hanteren. De patiënt krijgt het te veel betaalde bedrag terug, met daarbij excuses van het ziekenhuis.

De NZa gaat door het met onderzoek, omdat er nog steeds signalen binnenkomen van te hoge medische declaraties, en niet alleen voor simpele ingrepen. Dat 'upcoden' drijft de toch al stijgende zorgkosten verder op. Half december werd al bekend dat de toezichthouder onderzoek doet bij het VU Medisch Centrum in Amsterdam, na aanwijzingen dat het ziekenhuis mogelijk foutieve of onterechte declaraties heeft verstuurd. Ook gevallen als die van de oorsmeerrekening bij het ZorgSaam-ziekenhuis zullen worden bekeken. 


Oorsmeergate (2); Op = op

19-1-2013 | de Volkskrant
Massaal reageerde u op het verhaal van Jan Adriaans in Op=Op van twee weken geleden. Hij trok aan de bel omdat een paar minuten oorsmeer verwijderen door een KNO-arts in het ZorgSaam Ziekenhuis in Terneuzen een rekening opleverde van 1.066,73 euro. Een absurd hoge nota, want een jaar eerder, in 2010, kostte dezelfde behandeling bij hetzelfde ziekenhuis nog 110,84 euro. Toch werd de rekening gewoon vergoed door zorgverzekeraar Achmea. Die was er niet bij in het ziekenhuis en noteerde alleen de zogeheten DBC-code: microscopisch oortoilet en poliepen verwijderen.

Zo kostte een beetje oorsmeer de samenleving ruim duizend euro, wat een geheel nieuwe blik geeft op de snel stijgende zorgkosten.
Waarom niet gewoon naar de huisarts?

Allereerst wilde u vooral weten waarom Adriaans niet gewoon naar de huisarts ging voor zijn probleempje. Ik doe het voor 8,67 euro, schreef Pieter van Stempvoort, een van de huisartsen die reageerde op ’oorsmeergate’.

Vroeger deed de huisarts het ook, meldt Adriaans, maar er kwamen irritaties waardoor het probleem steeds frequenter voorkwam. Het bezoek aan de KNO-arts had dus een medische reden.

En nog iets: het is eigenlijk mevrouw Adriaans. Maar ze heeft haar man gevraagd werk te maken van de zaak. Want ze is, net als haar echtgenoot, ’best nijdig’, vooral omdat het ziekenhuis blijft volhouden dat in die paar minuten een microscopisch oortoilet is gemaakt en poliepen zijn verwijderd. ’Ik weet niet wat een oortoilet is’, zegt Adriaans. ’Maar poliepen zijn zeker niet verwijderd.’

Duur? Het ging om allebei de oren!

Verder kreeg Op=Op van u diverse soortgelijke ervaringen. Nico Brand uit Geldermalsen bijvoorbeeld zag op het vergoedingenoverzicht van zijn verzekeraar VGZ dat het ziekenhuis in Utrecht 951,94 euro had gerekend voor een gesprek met de arts en oorsmeer verwijderen, samen hooguit 20 minuten. Het kostte hem, net als mevrouw Adriaans, het restant van zijn eigen risico. De Op=Op-lezer overweegt nu alsnog naar de Ombudsman Zorgverzekeringen te stappen, waar de klacht van het echtpaar Adriaans al ligt.

Jikke Visser uit Nieuw Vennep moest jaren geleden al eens duizend gulden betalen. Alles was dubbel in rekening gebracht, bleek toen ze het na veel moeite had uitgezocht. ’Maar het ging ook om twee oren’, verklaarde het ziekenhuis toen.

De Nederlandse Zorgautoriteit kent (NZa) kent de verhalen. Er wordt vaker geklaagd over torenhoge rekeningen. Voor oorsmeer, maar ook voor het behandelen van een adertje na een bloedneus en voor het behandelen van een tekenbeet. De NZa vroeg ziekenhuizen en zorgverzekeraars daarop in een brief zulke simpele behandelingen als consult te rekenen en ze niet te voorzien van een veel duurdere DBC-code. ’Upcoding’, heet dat in jargon.

Aan ZorgSaam was die oproep blijkbaar niet besteed, want in plaats van het consulttarief van 110,84 euro werd bij mevrouw Adriaans dus 1.066,73 gerekend.

Maar zie: het ziekenhuis in Terneuzen meldde vrijdagmiddag aan Op=Op alsnog dat lagere tarief te gaan rekenen, na de zaak nog eens bekeken te hebben. Mevrouw Adriaans krijgt het teveel betaalde geld terug, en excuses.

Dure rekening krijgt nog een staartje...

Is de kous daarmee af? Niet helemaal. Zorgverzekeraar Achmea, die de rekening vergoedde, wil nog steeds weten wat er is gebeurd. Verder doet de Zorgautoriteit een groot onderzoek naar ’upcoding’ . Ook de Ombudsman Zorgverzekeringen kijkt nog naar ’oorsmeergate’, door de klacht van Adriaans. Op=Op houdt u op de hoogte.

Bijdragen Wilco Dekker Ook een onbegrijpelijke rekening? Mail naar op=op@volkskrant.nl
Ooronderzoek door een huisarts.Foto ANP

Geen opmerkingen:

Een reactie posten